Η ελληνική στρατιωτική θητεία βρίσκεται σε μια φάση ριζικού μετασχηματισμού, καθώς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προωθεί το πρόγραμμα που ονομάζεται Ατζέντα 2030, με στόχο τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Η κεντρική φιλοσοφία των νέων μέτρων εστιάζει στη μετάβαση από μια θητεία που θεωρούνταν παραδοσιακά ως χαμένος χρόνος, σε μια περίοδο απόκτησης δεξιοτήτων που θα είναι χρήσιμες στον πολίτη και μετά την απόλυσή του. Ένα από τα βασικότερα μέτρα που εισάγονται είναι η πιστοποιημένη απόκτηση ψηφιακών και τεχνικών δεξιοτήτων. Οι στρατεύσιμοι θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να παρακολουθούν προγράμματα εκπαίδευσης σε τομείς όπως η πληροφορική και η κυβερνοασφάλεια, λαμβάνοντας επίσημες πιστοποιήσεις που θα ενισχύουν το βιογραφικό τους στην πολιτική αγορά εργασίας. Παράλληλα, εξετάζεται η καθιέρωση της εθελοντικής στράτευσης των γυναικών, αρχικά σε συγκεκριμένες ειδικότητες, ακολουθώντας τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών χωρών και του Ισραήλ. Στον τομέα της επιχειρησιακής εκπαίδευσης, το νέο μοντέλο προβλέπει πιο εντατική και ρεαλιστική εξάσκηση, με χρήση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων και εξομοιωτών, ώστε ο έφεδρος να είναι πραγματικά ετοιμοπόλεμος σε περίπτωση ανάγκης. Επιπλέον, προωθείται η αναβάθμιση του θεσμού της εφεδρείας, με τακτικότερες και πιο ουσιαστικές επανεκπαιδεύσεις των εφέδρων, ώστε να διατηρείται η επαφή τους με τα νέα οπλικά συστήματα. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές συνοδεύονται από έντονη κριτική και προβληματισμούς. Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ο εκσυγχρονισμός της θητείας απαιτεί τεράστιους πόρους και υποδομές που αυτή τη στιγμή λείπουν από τα στρατόπεδα, εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν οι πιστοποιήσεις θα έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα στην αγορά εργασίας ή αν θα παραμείνουν ένα τυπικό χαρτί. Από την πλευρά των στρατευμένων, υπάρχει συχνά η ένσταση ότι η διάρκεια της θητείας παραμένει μεγάλη σε σχέση με την παρεχόμενη ποιότητα ζωής και τις οικονομικές απολαβές, οι οποίες παραμένουν συμβολικές παρά το αυξημένο κόστος διαβίωσης. Κριτική ασκείται επίσης και στην ιδέα της εθελοντικής στράτευσης των γυναικών, με κάποιους να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μέτρο που στοχεύει στην κάλυψη των κενών που δημιουργεί το δημογραφικό πρόβλημα, χωρίς να λύνει το βαθύτερο ζήτημα της επάνδρωσης των μονάδων. Τέλος, η αντιπολίτευση και κοινωνικοί φορείς τονίζουν ότι η έμφαση θα έπρεπε να δοθεί στην πρόσληψη περισσότερων επαγγελματιών οπλιτών αντί για την επιβάρυνση των κληρωτών με επιπλέον καθήκοντα, υποστηρίζοντας ότι η ασφάλεια της χώρας βασίζεται στην επαγγελματική κατάρτιση και όχι στην προσωρινή εκπαίδευση των πολιτών.
Α.Κομνηνός
