Η κυβερνητική απόφαση να επεκτείνει τις βιομηχανικές υδατοκαλλιέργειες στον Αμβρακικό Κόλπο σφραγίζει το περιβαλλοντικό έγκλημα σε βάρος ενός από τα πολυτιμότερα Εθνικά Πάρκα της χώρας. Με τις υπογραφές του αρμόδιου Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, και της κυβέρνησης, ένας κλειστός και ήδη ασφυκτιών κόλπος θυσιάζεται στον βωμό των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, αγνοώντας προκλητικά τις κραυγές αγωνίας της τοπικής κοινωνίας της Άρτας και των επιστημόνων.
Αμβρακικός SOS: Το Χρονικό ενός Προαναγγελθέντος Εγκλήματος με Κυβερνητική Υπογραφή
Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, οι προστατευόμενες περιοχές Natura 2000 φαίνεται πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από «οικόπεδα» προς αξιοποίηση. Η πρόσφατη απόφαση για περαιτέρω επέκταση των ιχθυοκαλλιεργειών στον Αμβρακικό Κόλπο αποτελεί την απόλυτη επιβεβαίωση μιας πολιτικής που βάζει τα κέρδη των λίγων πάνω από τη βιωσιμότητα ενός ολόκληρου τόπου.
Ο Υπουργός Περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου, αντί να λειτουργεί ως θεματοφύλακας του φυσικού πλούτου, πρωταγωνιστεί σε μια μεθόδευση που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην οικολογική κατάρρευση της περιοχής.
Ένας Κόλπος που «Πεθαίνει» από Ασφυξία
Ο Αμβρακικός δεν είναι μια ανοιχτή θάλασσα που μπορεί να αυτοκαθαρίζεται· είναι ένας εξαιρετικά ευαίσθητος, ημίκλειστος κόλπος.
- Η ζώνη του θανάτου: Ήδη σήμερα, πάνω από το 50% του βυθού του υποφέρει από υποξία και ανοξία. Το νερό κάτω από τα 20 μέτρα στερείται οξυγόνου, δημιουργώντας θαλάσσιες «νεκρές ζώνες» όπου η ζωή είναι αδύνατη.
- Τοξικό κοκτέιλ: Η εντατική ιχθυοκαλλιέργεια επιβαρύνει δραματικά το οικοσύστημα με τόνους οργανικών αποβλήτων, περιττωμάτων και αζώτου, επιταχύνοντας τον ευτροφισμό.
- Η καταστροφή του βυθού: Τα περίφημα λιβάδια ποσειδώνιας (seagrass meadows), που λειτουργούν ως πνεύμονες του κόλπου, θάβονται και καταστρέφονται κάτω από τους κλωβούς των ψαριών.
«Πράσινη» Ανάπτυξη ή Οικολογική Αποικιοκρατία;
Η κυβερνητική ρητορική περί «βιώσιμης γαλάζιας ανάπτυξης» καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα. Οι ξένες επιστημονικές εκθέσεις και οι διεθνείς περιβαλλοντικοί φορείς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας ότι η εντατική υδατοκαλλιέργεια σε τόσο ευάλωτα οικοσυστήματα ΔΕΝ είναι βιώσιμη πρακτική.
Την ώρα που διεθνείς οργανισμοί, όπως το Blue Marine Foundation, χρηματοδοτούν προγράμματα για τη διάσωση των απειλούμενων ειδών του κόλπου (δελφίνια, θαλάσσιες χελώνες, αργυροπελεκάνοι και σπάνια είδη καρχαριών), η Αθήνα απαντά με περισσότερες άδειες για κλουβιά και βιομηχανική εκμετάλλευση.
Η τοπική κοινωνία της Άρτας, οι ψαράδες που ζουν από τον κόλπο εδώ και γενιές, και οι κάτοικοι που βλέπουν τις ακτές τους να γεμίζουν πλαστικά σκάγια και παρατημένα δίχτυα, βρίσκονται σε πλήρη αναβρασμό. Η κυβέρνηση τους αγνοεί επιδεικτικά.
Η Πολιτική Ευθύνη έχει Ονοματεπώνυμο
Η στάση του Υπουργείου Περιβάλλοντος αποτελεί μνημείο πολιτικής υποκρισίας. Η υπογραφή για την επέκταση των δραστηριοτήτων αυτών δείχνει ότι για τον κ. Παπασταύρου και το Μέγαρο Μαξίμου, ο Εθνικός Δρυμός του Αμβρακικού είναι απλώς αναλώσιμος.
Δεν πρόκειται για ανάπτυξη· πρόκειται για προμελετημένο περιβαλλοντικό έγκλημα. Η Άρτα δεν θα επιτρέψει να μετατραπεί ο Αμβρακικός σε μια απέραντη, νεκρή βιομηχανική χαβούζα για χάρη των κομματικών φίλων και των μεγαλοεπενδυτών.
Η κυβέρνηση οφείλει να ανακαλέσει άμεσα τις καταστροφικές αποφάσεις της πριν η ζημιά γίνει μη αναστρέψιμη. Ο Αμβρακικός ανήκει στις επόμενες γενιές, όχι στα επιχειρηματικά πλάνα του Υπουργείου.
