Αντιμέτωποι με το φάσμα της οικονομικής καταστροφής βρίσκονται οι καλλιεργητές εσπεριδοειδών στην Άρτα. Οι παρατεταμένοι καύσωνες, η λειψυδρία και οι απότομες μεταβολές του καιρού έχουν πλήξει ανεπανόρθωτα την παραγωγή, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ένα νέο μοντέλο θωράκισης του πρωτογενούς τομέα στην Ήπειρο.
Μειωμένη παραγωγή και ποιοτική υποβάθμιση
Ο κάμπος της Άρτας, εκπέμπει σήμα κινδύνου. Σύμφωνα με στοιχεία των τοπικών αγροτικών συνεταιρισμών, η φετινή σοδειά καταγράφει κατακόρυφη πτώση, η οποία σε ορισμένες ποικιλίες ξεπερνά το 40%. Η παρατεταμένη ανομβρία και οι ακραίες θερμοκρασίες του καλοκαιριού δεν επέτρεψαν στους καρπούς να αναπτυχθούν σωστά, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της παραγωγής να κρίνεται μη εμπορεύσιμο.
Οι παραγωγοί περιγράφουν μια ζοφερή πραγματικότητα: το κόστος παραγωγής (ενέργεια, εφόδια, μεροκάματα) έχει εκτοξευθεί, την ίδια ώρα που το εισόδημά τους συρρικνώνεται δραματικά.
Η μάχη για το νερό και το αίτημα προς τον ΕΛΓΑ
Το πρόβλημα εντείνεται από τις ελλείψεις στα δίκτυα άρδευσης. Αν και η Άρτα διαθέτει το προνόμιο του ποταμού Αράχθου, η διαχείριση των υδάτινων πόρων παραμένει προβληματική. Τα πεπαλαιωμένα αρδευτικά κανάλια και οι καθυστερήσεις στα απαραίτητα έργα υποδομής αφήνουν ολόκληρες εκτάσεις χωρίς επαρκές νερό κατά τις κρίσιμες περιόδους της καλλιέργειας.
Παράλληλα, οι παραγωγοί στρέφουν τα βέλη τους προς τον κανονισμό του ΕΛΓΑ, τον οποίο χαρακτηρίζουν «αναχρονιστικό». Το πάγιο αίτημα του αγροτικού κόσμου της Άρτας είναι η άμεση τροποποίηση του πλαισίου ασφάλισης, ώστε να αναγνωρίζονται και να αποζημιώνονται έγκαιρα οι ζημιές που προκαλούνται απευθείας από τα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής, όπως ο παρατεταμένος καύσωνας και η ακαρπία.
