Το νέο γλυπτό του διεθνούς φήμης Ηπειρώτη καλλιτέχνη Θεόδωρου Παπαγιάννη έχει διχάσει την πόλη, μετατρέποντας την πλατεία σε πεδίο έντονης πολιτικής και αισθητικής αντιπαράθεσης.
Στο επίκεντρο της επικαιρότητας και των συζητήσεων στην Άρτα βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες ο «Πήγασος» του Θεόδωρου Παπαγιάννη, το νέο γλυπτό που τοποθετήθηκε στην ιστορική πλατεία Μονοπωλίου. Η παρέμβαση αυτή, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης των έργων του Open Mall Άρτας, προκάλεσε κύμα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και έντονες αντιπαραθέσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.
Αισθητική ένσταση ή πολιτιστική αναβάθμιση;
Η τοποθέτηση του φτερωτού αλόγου της μυθολογίας δίχασε τους Αρτινούς, με τα σχόλια να κυμαίνονται από τον απόλυτο ενθουσιασμό έως την έντονη κριτική.
- Οι επικριτές: Πολλοί πολίτες εξέφρασαν ενστάσεις για τη χωροθέτηση, υποστηρίζοντας ότι ένα τέτοιο γλυπτό «χάνεται» στον συγκεκριμένο χώρο ή ότι θυμίζει «θεματικό πάρκο», θεωρώντας πως η πλατεία Μονοπωλίου –συνδεδεμένη ιστορικά με τον μόχθο και την εργατιά– απαιτούσε διαφορετική προσέγγιση.
- Οι υποστηρικτές: Από την άλλη πλευρά, αρκετοί έκαναν λόγο για μια σημαντική εικαστική προσθήκη που αναβαθμίζει αισθητικά το κέντρο της Άρτας, φέροντας μάλιστα την υπογραφή ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες γλύπτες.
Το κοστολόγιο του έργου
Το οικονομικό σκέλος αποτέλεσε βασικό σημείο τριβής, με την αντιπολίτευση, υπό τον επικεφαλής της παράταξης «Αρτινών Συνεργασία» και πρώην δήμαρχο Χρήστο Τσιρογιάννη, να ζητά επίσημη και αναλυτική ενημέρωση για τα ποσά που δαπανήθηκαν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο προϋπολογισμός του Δήμου για το γλυπτό ανήλθε στις 30.000 ευρώ. Όπως διευκρινίστηκε, η αγορά ενός ανάλογου γλυπτού τέτοιων διαστάσεων στην ελεύθερη αγορά θα είχε πολλαπλάσιο κόστος, ωστόσο η τελική τιμή διαμορφώθηκε σε αυτά τα επίπεδα λόγω της συνεργασίας με τον καλλιτέχνη. Η αντιπολίτευση υπενθύμισε ότι η πρόβλεψη για τοποθέτηση έργων τέχνης και σιντριβανιών στο ιστορικό κέντρο υπήρχε στον αρχικό σχεδιασμό του Open Mall, προτείνοντας ωστόσο τη σύσταση ειδικής καλλιτεχνικής επιτροπής για τη μελλοντική χωροθέτηση ανάλογων έργων.
Ο Δήμαρχος Αρταίων υπεραμύνθηκε της επιλογής, τονίζοντας ότι η πόλη βγαίνει κερδισμένη σε δύο επίπεδα:
- Πολιτιστική ταυτότητα: Οι κάτοικοι ήρθαν σε επαφή με τον μύθο του Πήγασου και τη βαθιά, αν και εν πολλοίς άγνωστη στο ευρύ κοινό, ιστορική του σχέση με την περιοχή της Αμβρακίας.
- Επισκεψιμότητα: Η μεγάλη δημοσιότητα και η συζήτηση γύρω από το έργο λειτουργούν ως πόλος έλξης για τους επισκέπτες της πόλης.
Παράλληλα, ο δήμαρχος άφησε αιχμές για τη συνολική αισθητική εικόνα του Open Mall που παρέλαβε από την προηγούμενη διοίκηση, αναφέροντας πως το τελικό αποτέλεσμα του έργου δεν ικανοποιεί τη standard αισθητική του κόσμου, παρά τις εγκρίσεις από τις αρχιτεκτονικές επιτροπές.
Σκληρή ήταν και η απάντηση του ίδιου του γλύπτη, Θεόδωρου Παπαγιάννη, ο οποίος σε αποκλειστική του συνέντευξη στην εφημερίδα «Μαχητής Άρτας» απάντησε στους επικριτές του:
«Μπόλικα σχόλια ειπώθηκαν από άσχετους στην Άρτα... ας μπουν στο βιογραφικό μου να δουν πόσο έχω μελετήσει, πόσο ξέρω αυτά τα θέματα. Δεν έφτιαξα έναν Πήγασο χωρίς να ξέρω ποιος είναι ο συμβολισμός του».
Το συμπέρασμα της «μάχης» του Μονοπωλίου
Είτε το βλέπει κανείς ως μια επιτυχημένη εικαστική παρέμβαση είτε ως μια άστοχη χωροθέτηση, το βέβαιο είναι ότι ο «Πήγασος» πέτυχε κάτι που λίγα σύγχρονα έργα καταφέρνουν: να βγάλει την τέχνη στον δημόσιο χώρο και να αναγκάσει τους πολίτες να συζητήσουν για αυτήν.
